Postanowienie KIO 4023/25 z 20 października 2025 r.

Uzasadnienie

Związek Komunalny „Komunikacja Międzygminna” w Chrzanowie (zwany dalej „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego w komunikacji miejskiej w autobusowym transporcie drogowym na terenie Związku Komunalnego „Komunikacja Międzygminna” w Chrzanowie w latach 2026-2035.” - wewnętrzny identyfikator OA.271.1.2025 , ( zwanego dalej: „postępowaniem”) .

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 11 września 2025 r., pod numerem publikacji 594259 - 2025. Szacunkowa wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620) (zwanej dalej: „Pzp” lub „ustawą PZP”).

W dniu 22 września 2025 r. wykonawca Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Gostyninie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gostyninie (zwany dalej również: „Odwołującym”) wniósł odwołanie wobec treści dokumentów zamówienia opublikowanych przez Zamawiającego. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1) art. 353 [1] ustawy Kodeks Cywilny oraz art. 99 ust. 4 w zw. z art. 99 ust. 1 i 2 ustawy PZP i art. 16 pkt 1, 2 i 3 ustawy PZP oraz art. 436 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 362 pkt 1 ustawy PZP poprzez ustalenie zbyt krótkiego okresu przygotowawczego do rozpoczęcia świadczenia usług tj. od 1 stycznia 2026 roku:

a) brak rzeczywistego i jednoznacznego określenia okresu na przygotowanie się Wykonawcy do rozpoczęcia realizacji usługi co jest równoznaczne z brakiem opisu przedmiotu zamówienia uwzględniającego wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty;

b) naruszenie zasad uczciwej konkurencji poprzez ukształtowanie dokumentów zamówienia premiujących dotychczasowego operatora który potrzebuje mniej czasu na przygotowanie się do realizacji usług niż inni Wykonawcy, w szczególności w zakresie posiadania już bazy transportowej;

c) przekroczenie granic swobody umów i równoważnego rozłożenia ryzyka kontraktowego miedzy Stronami w sposób nieuwzględniający rzeczywistych możliwości realizacji Zamówienia przez innych niż operator Wykonawców stanowiąc jednocześnie naruszenie zasady uczciwej konkurencji, przejrzystości postępowania i proporcjonalności;

2) art. 99 ust. 4 ustawy PZP w związku z art. 99 ust 1 w związku z 353 1 KC ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny („KC”) w sposób niewyczerpujący i który nie uwzględnia wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty a w konsekwencji wykroczenie poza zasadę swobodę umów w zakresie ustanowienia zbyt wysokiego poziomu zmian w zakresie planowanych wozokilometrów.

3) art. 353 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny („KC”) w zw. z art. 16 pkt Pzp w związku z art. 439 ust 2 pkt 2 w związku z art. 99 ust 1 ustawy PZP poprzez brak odniesienia w ustalonym sposobie zmiany wynagrodzenia do kluczowego elementu mającego wpływ na poziom zaoferowanych a w konsekwencji waloryzowanych cen jednostkowych tj. wskaźnika wzrostu wynagrodzeń.

4) art. 353 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny („KC”) w zw. z art. 16 pkt 3) PZP poprzez nieproporcjonalne ukształtowanie warunków umowy w zakresie postanowień dotyczących możliwości rozwiązania przez Zamawiającego umowy ze skutkiem natychmiastowym w przypadku ziszczenia się naruszeń o skali i wadze naruszenia nieadekwatnej do skutków i naliczenia rażąco wysokiej ceny.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i zmianę Projektowanych Postanowień Umowy wraz z załącznikami, zgodnie z treścią żądań przywołanych każdorazowo przy opisie każdego z zarzutów.

Ustalenia Izby

Izba ustaliła, że w terminie określonym w art. 525 ust. 1 Pzp do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca.

W dniu 15 września 2025 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w całości oraz ustosunkował się do zarzutów podniesionych przez Odwołującego w odwołaniu.

W dniu 16 września 2025 r. Odwołujący złożył do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej pismo, w którym oświadczył, że wycofuje w całości wniesione odwołanie. Izba stwierdziła, że oświadczenie o wycofaniu odwołania zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania Odwołującego.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje

Na skutek cofnięcie odwołania wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania odwoławczego, o której mowa w art. 520 ust. 1 i 2 oraz art. 568 pkt 1) Pzp. Stosownie do treści art. 520 ust. 1 Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby (art. 520 ust. 2 Pzp). Odwołujący – jak podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie Prawa zamówień publicznych - jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Bada wyłącznie formalną skuteczność złożenia oświadczenia o cofnięciu odwołania. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Tym samym Izba, zgodnie z art. 568 pkt 1 w związku z art. 520 ust. 1 Pzp, postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, 574 i 575 Pzp oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt 3 lit a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437 ze zm.), nakazując zwrot na rzecz Odwołującego 90% kwoty wpisu uiszczonego w wysokości 15 000 zł 00 gr.

Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji.