Postanowienie KIO 1217/26

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 1217/26

POSTANOWIENIE

Warszawa, dnia 2 kwietnia 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Przemysław Dzierzędzki

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron i uczestników postępowania odwoławczego w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 marca 2026 r. przez wykonawcę Metalzbyt - Hurt sp. z o.o. w Międzyrzeczu Dolnym

w postępowaniu prowadzonym przez Wojskowa Akademia Techniczna im. J.D. w Warszawie na dostawę materiałów budowlanych

postanawia:

1. umorzyć postępowanie odwoławcze, 2. znieść wzajemnie koszty postępowania odwoławczego i nakazać Urzędowi Zamówień Publicznych zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty 7.500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) na rzecz wykonawcy Metalzbyt - Hurt sp. z o.o. w Międzyrzeczu Dolnym , stanowiącej wpis od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący: ………….…………

‎ Sygn. akt: KIO 1217/26 U z a s a d n i e n i e Wojskowa Akademia Techniczna im. J.D. w Warszawie , zwana dalej „zamawiającym”, prowadzi w trybie podstawowym postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, którego przedmiotem jest dostawa materiałów budowlanych. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych 11 lutego 2026 r. nr 2026/BZP 00107173. Wobec czynności i zaniechań zamawiającego w ww. postępowaniu 16 marca 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zwanej dalej również „Izbą”, wniósł odwołanie wykonawca Metalzbyt - Hurt sp. z o.o. w Międzyrzeczu Dolnym, zwany dalej „odwołującym”.

Odwołujący wniósł odwołanie od następujących czynności i zaniechań zamawiającego: 1) odrzucenia oferty odwołującego, 2) zaniechania wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1) art. 16 pkt 1) Pzp przez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający uczciwą konkurencję oraz nierówne traktowanie wykonawców, a to poprzez nieuzasadnione odrzucenie oferty odwołującego, a w ślad za tym zaniechanie wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu; 2) art. 223 ust. 1 Pzp przez zaniechanie wezwania odwołującego do złożenia wyjaśnień dotyczących treści oferty złożonej przez odwołującego w postępowaniu; 3) art. 226 ust. 1 pkt 5) Pzp przez odrzucenie oferty odwołującego w postępowaniu wobec nieuzasadnionego stwierdzenia, że oferta odwołującego jest niezgodna z warunkami zamówienia w postępowaniu; 4) art. 239 Pzp przez zaniechanie wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu: 1) unieważnienia czynności wyboru oferty pana P.B., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowe “SEA” P.B. (zwanego dalej: PH SEA), jako najkorzystniejszej w postępowaniu; 2) unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego w postępowaniu; 3) ponownego przeprowadzenia badania i oceny oferty odwołującego w postępowaniu.

Ustalono także, że 30 marca 2026 r. zamawiający zawiadomił wykonawców, iż unieważnia czynność odrzucenia oferty odwołującego oraz powtarza czynność badania i oceny ofert (por. ww. zawiadomienie, załącznik do odpowiedzi na odwołanie).

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje. Izba, działając na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, postanowiła umorzyć odwoławcze, gdyż dalsze postępowanie stało się zbędne. Stosownie do art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne . Zbędność postępowania odwoławczego wynikała z faktu, że po wniesieniu odwołania zamawiający 30 marca 2026 r. unieważnił czynność odrzucenia oferty odwołującego, która została zaskarżona w odwołaniu oraz powrócił do czynności badania i oceny ofert. Na uwagę zasługuje fakt, że zamawiający powrócił do etapu badania i oceny ofert. O zakończeniu tego procesu będzie można mówić w momencie zawiadomienia wykonawców o rezultatach badania (np. zawiadomienia o wyborze oferty najkorzystniejszej czy unieważnienia postępowania). Dostrzeżenia wymaga również, że zgodnie z art. 513 ust. 1 ustawy Pzp odwołanie przysługuje na: 1) niezgodną z przepisami ustawy czynność zamawiającego, podjętą w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, w tym na projektowane postanowienie umowy; 2) zaniechanie czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy; 3) zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia lub zorganizowania konkursu na podstawie ustawy, mimo że zamawiający był do tego obowiązany. Z przepisu tego wynika zatem, że odwołanie nie przysługuje wobec zamiaru czy zapowiedzi dokonania bądź niedokonania jakiejś czynności. W tej sytuacji rozstrzyganie w przedmiocie zarzutów skierowanych wobec historycznych, nieistniejących na moment wyrokowania, czynności zamawiającego stało się zbędne. Wykonawcom służyć będzie prawo wniesienia odwołania w terminie liczonym od dnia zawiadomienia o ewentualnej nowej czynności wyboru oferty najkorzystniejszej lub czynności unieważnienia postępowania, gdyż dopiero w tym momencie będzie można mówić o istnieniu substratu zaskarżenia (to jest czynności lub zaniechania zamawiającego). Na konieczność umorzenia postępowania odwoławczego w analogicznej sytuacji wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie Izby, por. przykładowo postanowienie Izby z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. akt KIO 3094/21 oraz KIO 3105/21. W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, postanowiła jak w pkt 1 sentencji. Zgodnie z art. 557 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 575 ustawy Pzp, strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „ obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.)” J.J., Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: D.W.., J.J.., S.M.. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI. Izba, kierując się wynikiem postępowania odwoławczego, stosując przepis § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), postanowiła znieść wzajemnie koszty postępowania odwoławczego oraz zwrócić odwołującemu kwotę uiszczoną tytułem wpisu od odwołania.

Przewodniczący: ………….…………