Wyrok XXIII Ga 513/09 z 28 sierpnia 2009 r.

Uzasadnienie

Patentes Talgo S. L., w związku z niedopuszczeniem przez

Zamawiającego do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na dostawę 20 sztuk pociągów zespolonych wraz ze świadczeniem usług ich utrzymania - w trybie dialogu konkurencyjnego, wniosła do Zamawiającego protest. Protest został oddalony w dniu 2 grudnia 2008 r.

W dniu 12 grudnia 2008 r. spółka Potentes Talgo, za pośrednictwem poczty - operatora publicznego, wniosła (w ustawowym terminie) odwołanie do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. W tej samej dacie Spółka nadała w urzędzie pocztowym kopię odwołania adresowaną do Zamawiającego. Przesyłki dotarły do adresatów odpowiednio w dniach 13 grudnia 2008 r. i 17 grudnia 2008 r.

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2008 r. Krajowa Izba Odwoławcza odrzuciła odwołanie i orzekła o kosztach postępowania. Wydając powyższe rozstrzygnięcie KIO oparła się na poglądzie wyrażonym wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2007 r. w sprawie V Ca 117/07 i uznała, że odwołujący się nie dochował normy art. 184 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2007 r. nr 223, poz. 1655 z późn. zm), albowiem kopia odwołania nie dotarła do Zamawiającego w terminie przewidzianym na wniesienie odwołania (12.12.2008 r.), w związku z czym nie został dochowany wymóg jednoczesności.

Spółka Patentes Talgo złożyła skargę na orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i nakazanie Zamawiającemu:

- powtórzenia czynności

- dopuszczenia Patentes Talgo do udziału w postępowaniu

- uznania, że Skarżący spełnia warunki udziału w postępowaniu i zaproszenia go do dialogu konkurencyjnego.

Skarżący zarzucał naruszenie art. 187 ust. 1 pkt. 7 w zw. z art. 184 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych przez błędne zastosowanie i błędną wykładnię oraz naruszenie art. 7 ust. 1 w zw. z art. 184 ust.2 ustawy przez błędną wykładnię prowadzącą do naruszenia zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania uczestników postępowania.

Skarżący wywodził m.in., że KIO w istocie nie uzasadniła swojego stanowiska ograniczając się do przytoczenia fragmentu uzasadnienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2007 r. Podnosił, iż broniona przez Izbę teza, że odwołanie musi być faktycznie doręczone Zamawiającemu w terminie dziesięciu dni, nie tylko skraca termin sporządzenia uzasadnienia, ale również nakłada na wykonawcę dodatkowe obowiązki, nie przewidziane przez normę art. 184 ust. 2 ustawy. Nadto Skarżący wyraził pogląd, że aprobowana przez Izbę interpretacja art. 184 ust. 2 prowadzi do wniosku, że terminem odwołania nie jest termin dziesięciodniowy, ale termin krótszy - bliżej nieokreślony i że w istocie jedyną formą doręczenia kopii odwołania jest doręczenie osobiste.

Skarżący przytoczył również orzeczenia Zespołu Arbitrów, które prezentują inną interpretację art. 184 ust. 2 ustawy, a mianowicie, że dla skuteczności przekazania kopii odwołania nie jest konieczne, aby Zamawiający mógł zapoznać się z jej treścią przed upływem terminu na wniesienie odwołania i że złożenie kopii odwołania w placówce pocztowej powoduje skuteczność złożenia odwołania.

Zamawiający wnosił o oddalenie skargi.

Sąd Okręgowy zważył:

Przepis art. 184 ust. 2 Ustawy Prawo zamówień publicznych stanowi, że odwołanie wnosi się do Prezesa Urzędu w terminie 10 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia protestu lub terminu rozstrzygnięcia protestu..., jednocześnie przekazując kopię treści odwołania zamawiającemu. Złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z jego wniesieniem do Prezesa Urzędu. Gdyby odwołujący się nie dochował warunków określonych w powołanym przepisie wówczas, zgodnie z art. 187 ust. 4 pkt. 7 ustawy odwołanie należy odrzucić. Przepis art. 184 ust. 2 ustawy w powiązaniu z art. 182 ust. 1 ustawy gwarantuje wykonawcy, że umowa nie zostanie zawarta przed rozstrzygnięciem odwołania. Jednocześnie warto wskazać, że omawiany przepis w pełni respektuje zasadę skuteczności i szybkości postępowania odwoławczego przewidzianą w art. 1 ust. 1 dyrektywy Rady Europy 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r.

Przepis art. 184 ust. 2 ustawy ma zastosowanie do wszystkich trybów przetargów (w ustawie brak jest zastrzeżeń, które uzasadniałyby inne przyjęcie), w związku z czym nie jest trafny pogląd Skarżącego, że w przypadku przetargu w trybie dialogu konkurencyjnego nie obowiązuje zasada jednoczesności o jakiej mowa w art. 184 ust. 2.

Komentowany przepis skuteczność wniesienia odwołania uzależnia od doręczenia kopii odwołania Zamawiającemu w terminie do wniesienia odwołania i doręczenia, w tym samym terminie, odwołania Prezesowi Urzędu Zamówień Publicznych, przy czym skuteczność zachowania terminu przez złożenie odwołania w placówce operatora publicznego została zastrzeżona wyłącznie w odniesieniu do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. Przepis nie wiąże zatem skuteczności odwołania z innym terminem niż termin zawiadomienia Zamawiającego w terminie tożsamym ze skutecznym wniesieniem odwołania do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.

Interpretacja przepisu art. 184 ust. 2 ustawy prezentowana przez Skarżącego zasługiwałaby na aprobatę tylko wtedy, gdyby w zdaniu drugim tego przepisu pominięto sformułowanie „do Prezesa Urzędu".

W świetle przedstawionych rozważań Sąd Okręgowy akceptuje tę linię orzecznictwa, która jest tożsama poglądem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2007 r. i tym samym uznaje za trafne stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej w przedmiocie odrzucenia odwołania, bowiem Zamawiający otrzymał kopie odwołania dnia 17 grudnia 2009 r., a więc po upływie terminu ustawowego.

Z powyższych względów, na podstawie art. 198 ust. 2 ustawy skargę oddalono. Na podstawie art. 198 ust. 5 ustawy . orzeczono o kosztach postępowania.