Postanowienie XII Ga 293/11 z 27 września 2011 r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2.08.201 lr Sąd Okręgowy przyznał skarżącemu częściowe zwolnienie od opłaty sądowej od wniesionej skargi (3/4) oddalając wniosek w pozostałym zakresie.

Skarżący wniósł zażalenie na częściową odmowę zwolnienia, które zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 24 sierpnia 201 lr z powodu jego niedopuszczalności.

Obecnie skarżący wniósł zażalenie z dnia 1.09.201 lr na odrzucenie jego wcześniejszego zażalenia.

Sąd Okręgowy zważył co następuje, co następuje.

Zażalenia skarżącego z dnia 1.09.201 lr podlega odrzuceniu z powodu

jego niedopuszczalności.

Jak wyjaśniono skarżącemu już wcześniej w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 24 sierpnia 201 lr, wydane w dniu 2.08.201 lr postanowienie w przedmiocie częściowej odmowy zwolnienia od kosztów sądowych jest postanowieniem Sądu drugiej instancji niezaskarżalnym zażaleniem do Sądu Najwyższego, a prawidłowość stanowiska Sądu Okręgowego co do niezaskarżalności wydanego postanowienia a także innych postanowień Sądu II instancji potwierdza ugruntowane w tej materii orzecznictwo Sądu Najwyższego i innych sądów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12.05.201 lr III CZ 22/11 Lex 846593, z dnia 6.05.201 lr II CZ 12/11 Lex 847127, z dnia 11.03.201 lr II CZ 187/10 Lex 784919, z dnia 15.12.2010 II PZ 44/10 Lex 784928, postanowienie z dnia 6.12.2010r II UZ 33/10, z dnia 21.09.2010r III PO 4/10, a zwłaszcza postanowienie z dnia 13.01.2010r II CZ 81/09 Lex 677772 i postanowienie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 4.11.2009r II CA 472/09 Lex 532692). Wnoszenie zatem kolejnych zażaleń w postępowaniu w kwestii incydentalnej jaką jest zwolnienie od kosztów sądowych stwarza tylko pozór prowadzenia jakiegokolwiek dalszego postępowania sądowego w tym przedmiocie, które zostało ostatecznie i prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 2.08.201 lr.

Wszystkie zatem składane po dacie 2.08.201 lr zażalenia skarżącego w przedmiocie zwolnienia od kosztów są zażaleniami niedopuszczalnymi i jako takie muszą podlegać odrzuceniu a limine, co powinno być wiadome nie tylko skarżącemu ale również jego profesjonalnemu pełnomocnikowi.

Niezależnie od powyższego jeszcze raz Sąd Okręgowy wskazuje, że jego działania są działaniami Sądu II instancji, a w sytuacjach, w których ustawodawca dopuścił możliwość kontroli instancyjnej postanowień Sądu Okręgowego kontrolę instancyjną z mocy wyraźnego przepisu (art. 394 1 § 1 i

§ 2 k.p.c.) sprawuje Sąd Najwyższy a nie Sąd Apelacyjny co również powinno być wiadome profesjonalnemu pełnomocnikowi.

Z tych względów na zasadzie art. 370, 373, 397 § 2 w związku z art.

394 1 k.p.c. orzeczono jak w sentenc