Postanowienie XXIII Ga 1372/12 z 30 października 2012 r.

Uzasadnienie

Skarżący Zakłady Usługowe „Wschód" sp. z o.o. z siedzibą w Lublinie wniósł skargę na wyrok Krajowej Izby Odwoławczych z dnia 23 lipca 2012r., zaskarżając go w całości i wnosząc o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz orzeczenie co do istoty sprawy, tj. co do zasadności odwołania skarżącego i przy uznaniu, że oferta spółki nie zawiera błędu w zakresie obliczenia ceny poprzez podanie prawidłowej stawki podatku VAT, nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności odrzucenia oferty skarżącego oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert, z uwzględnieniem oferty spółki Zakłady Usługowe „Wschód" sp. z o.o. w Lublinie; oddalenie odwołania „Impel Cleaning" sp. z o.o. we Wrocławiu. Ewentualnie w razie wyboru oferty „Impel Cleaning" sp. z o.o. we Wrocławiu, skarżący wniósł o nakazanie unieważnienia czynności wyboru oferty „Impel Cleaning” sp. z o.o. i nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności odrzucenia oferty spółki Zakłady Usługowe „Wschód" sp. z o.o. w Lublinie oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert, z uwzględnieniem oferty skarżącego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 198a ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U.2010.113.759 ze zm.) na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej stronom oraz uczestnikom postępowania odwoławczego przysługuje skarga do sądu, (ust. 1) W postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi stosuje się odpowiednio przepisu ustawy z dnia 17 listopada 1964r. - Kodeks postępowania cywilnego o apelacji, jeżeli przepisy rozdziału 3 ustawy Prawo zamówień publicznych nie stanowią inaczej, (ust. 2)

Przedmiotową skargę wnosi się, na podstawie art. 198b ust. 1 i 2 ustawy, do sądu okręgowego właściwego dla siedziby albo miejsca zamieszkania zamawiającego. Skargę wnosi się za pośrednictwem Prezesa Izby w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia Izby, przesyłając jednocześnie jej odpis przeciwnikowi skargi. Złożenie skargi w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z jej wniesieniem.

Jak wynika z treści skargi złożonej przez Zakłady Usługowe „Wschód" sp. z o.o. z siedzibą w Lublinie, zaskarżony wyrok KIO został doręczony skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2012r. (k. 298) W związku z tym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 sierpnia 2012r. uwzględniając, iż 15 sierpnia 2012r. był dniem ustawowo wolnym od pracy.

Przedmiotowa skarga została, zgodnie z datą stempla pocztowego na kopercie (k.

347) nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 16 sierpnia 2012r.

Jakkolwiek skarga została zatem złożona w placówce pocztowej w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia, niemniej została ona skierowana za pośrednictwem Prezesa Zamówień Publicznych i zaadresowana na Urząd Zamówień Publicznych w Warszawie (02-676) ul. Postępu 17a. Właściwym zaś organem do wniesienia niniejszej skargi był, zgodnie z przytoczonym wyżej art. 198b ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Prezes Krajowej Izby Odwoławczej. Skarżący skierował zatem skargę do niewłaściwego organu.

W ocenie Sądu Okręgowego, złożenie przedmiotowej skargi do niewłaściwego organu należało uznać za sytuację analogiczną do wniesienia środka odwoławczego do niewłaściwego Sądu.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 października 2010r. wydanym w sprawie o sygn. akt II UZ 24/10 wyraził pogląd, iż: „W przypadku wniesienia środka odwoławczego do niewłaściwego sądu i przekazania go następnie właściwemu sądowi, dla oceny zachowania terminu do wniesienia tego środka miarodajna jest data nadania go przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data nadania na adres sądu niewłaściwego." W uzasadnieniu Sąd Najwyższy podkreślił, iż znaczące jest czy środek odwoławczy wniesiony został poprzez oddanie w placówce pocztowej operatora publicznego do sądu właściwego. 0 tym zaś decyduje właściwe zaadresowanie przesyłki pocztowej (Lex nr 707891).

Podzielając ten pogląd Sądu Najwyższego, oraz przenosząc powyższe rozważania odpowiednio na grunt niniejszej sprawy, istotnym jest ustalenie czy skarga została wniesiona, poprzez jej złożenie w placówce pocztowej operatora publicznego, w sposób wskazany w art. 198b ust. 1 ustawy Prawo Zamówień Publicznych. O tym zaś decyduje właściwe zaadresowanie przesyłki pocztowej.

Skarżący Zakłady Usługowe „Wschód” sp. z o.o. w Lublinie w przesyłce wskazał jako adresata Prezesa Zamówień Publicznych, a więc niewłaściwego odbiorcę. W związku z tym nie sposób uznać, że przesyłka zawierająca skargę została nadana na adres właściwego organu.

Jak wynika natomiast z akt postępowania, Prezes Urzędu Zamówień Publicznych przekazał skargę do Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 21 sierpnia 2012r., co wynika z prezentaty(k. 290). Co za tym idzie, skarga została przekazana do organu właściwego po upływie terminu do jej wniesienia, wskazanego w art. 198b ust. 2 ustawy Prawo Zamówień Publicznych, co czyniło koniecznym jej odrzucenie na podstawie art. 198e ust. 1 ustawy.

Nie sposób podzielić argumentacji skarżącego, zawartej w załączniku do protokołu rozprawy z dnia 18 października 2012r., w której wskazuje on, iż wniesienie skargi za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych nie może być przyczyną do jej odrzucenia z uwagi na przepis art. 198a ustawy Prawo Zamówień Publicznych w zw. z art. 369 §3 kpc.

Zgodnie z przywołanym art. 369 §3 kpc termin do złożenia apelacji uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła apelację do sądu drugiej instancji.

W ocenie Sądu Okręgowego trudno doszukać się analogii między sytuacją określoną powyższym przepisem a tą zaistniałą w niniejszym postępowaniu. Wskazane przez skarżącego przepisy można by zastosować na zasadzie anologii do stanu faktycznego w tej sprawie, gdyby skarżący wniósł skargę bezpośrednio do tut. Sądu Okręgowego zamiast za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej. W tym przypadku skarga została jednak złożona za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.

W załączniku do protokołu skarżący powołał się na postanowienie z dnia 4 marca 2010r. wydane w sprawie KIO/UZP 273/10, w którym Krajowa Izba Odwoławcza wskazała, iż błędne oznaczenie adresata odwołania (oznaczenie Prezesa UZP w miejsce Prezesa KIO) uznać należy za mylne oznaczenie odwołania, które nie stanowi przeszkody do jego rozpoznania, zgodnie z art. 187 ust. 3 ustawy Prawo Zamówień Publicznych.

Przywołany przepis art. 187 ust. 3 ustawy wskazuje, że mylne oznaczenie odwołania lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania przez Izbę. Zdaniem Sądu Okręgowego za oczywiste uznać należy takie niedokładności odwołania, które mimo pewnych braków formalnych pozwalają na odczytanie rzeczywistych intencji strony i wywołanie właściwych skutków pisma procesowego. Mylne oznaczenie pisma zawierającego odwołanie (np. nazwanie go wnioskiem, pozwem, apelacją czy protestem) również nie stanowi braku formalnego, który byłby przeszkodą w rozpoznaniu odwołania, (tak: J. Jerzykowski: Komentarz do art. 187 ustawy - Prawo zamówień publicznych, [w:] W. Dzierżanowski, J. Jerzykowski, M. Stachowiak: Prawo zamówień publicznych. Komentarz, Lex 2012)

W ocenie Sądu Okręgowego za mylne oznaczenie odwołania, (w tym przypadku skargi) w znaczeniu art. 187 ust. 3 ustawy Prawo Zamówień Publicznych, można byłoby uznać mylne oznaczenie pisma zawierającego skargę (np. nazwanie jej wnioskiem, apelacją), nie zaś skierowanie skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy odrzucił skargę na podstawie art. 198e ust. 1 ustawy Prawo Zamówień Publicznych, jako wniesioną po upływie terminu.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znalazło podstawę w art. 198f ust. 5 ww. ustawy oraz §12 ust. 1 pkt. 1 w zw. §5 w zw. z §10 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustatfowioheco z urzędu. (Dz.U.2002.163.1349 ze zm.)