Wyrok KIO 3325/26 z 17 sierpnia 2026 r.

Uzasadnienie

Gmina Poddębice (dalej: „Zamawiający”), prowadzi z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm. dalej: „ustawa Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym pn.: „Budowa ul. Parzęczewskiej w Poddębicach” (znak postępowania: IGKM.271.13.2026). Szacunkowa wartość zamówienia nie przekracza kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydane na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowano w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 19 maja 2026 r. pod numerem: 2026/BZP 00250279/01.

W dniu 8 lipca 2026 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, w przedmiotowym postępowaniu złożył wykonawca P.P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „EKOINŻBUD” P.P. (dalej: „Odwołujący”).

Odwołanie złożono wobec:

a) czynności odrzucenia oferty Odwołującego (oferta nr 4),

b) czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy Luk Pol K.Ł.;

c) zaniechania dokonania prawidłowej oceny oferty Odwołującego oraz zaniechania wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie

1) art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp — poprzez odrzucenie oferty Odwołującego jako zawierającej błąd w obliczeniu ceny, podczas gdy rozbieżność w Załączniku nr 1a (Formularz cenowy) stanowi oczywistą omyłkę rachunkową, a cena oferty (netto i brutto) została wskazana prawidłowo i pozostaje niezmienna;

2) ewentualnie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp — poprzez uznanie oferty za niezgodną z warunkami zamówienia, mimo że stwierdzona rozbieżność jest usuwalna w trybie poprawienia omyłki i nie ma charakteru niezgodności zasadniczej oraz nieusuwalnej;

3) art. 223 ust. 2 pkt 2 Pzp — poprzez zaniechanie poprawienia oczywistej omyłki rachunkowej, do czego Zamawiający był zobowiązany, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych poprawki;

4) z ostrożności art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp — poprzez zaniechanie rozważenia poprawienia rozbieżności jako innej omyłki niepowodującej istotnych zmian w treści oferty;

5) art. 239 ust. 1 Pzp — poprzez wybór jako najkorzystniejszej droższej oferty wykonawcy L.K. (8 999 724,59 zł brutto) z jednoczesnym wadliwym wyłączeniem z oceny oferty Odwołującego, opiewającej na najniższą cenę w postępowaniu (8 368 418,96 zł brutto), podczas gdy przy prawidłowym badaniu oferta ta podlegałaby ocenie i mogła zostać uznana za najkorzystniejszą;

6) art. 253 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1–3 Pzp — poprzez zaniechanie podania w informacji o wyborze oferty najkorzystniejszej punktacji przyznanej ofercie Odwołującego oraz uzasadnienia faktycznego i prawnego odrzucenia albo pominięcia tej oferty w ocenie, co uniemożliwia pełną weryfikację czynności Zamawiającego i narusza zasadę przejrzystości postępowania;

7) art. 16 pkt 1–3 Pzp — poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców i proporcjonalności, wskutek nadmiernego formalizmu polegającego na odrzuceniu oferty zamiast dokonania obligatoryjnej poprawy, mimo że Odwołujący wprost o nią wnosił.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1) unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego;

2) unieważnienie czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy L.K.;

3) poprawienie oczywistej omyłki rachunkowej w Załączniku nr 1a na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 2 Pzp, przez rozdzielenie prawidłowej ceny łącznej na etapy zgodnie z udziałami 18%, 42% i 40%, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych poprawki;

4) powtórzenie czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego;

5) zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym wpisu oraz kosztów zastępstwa przed Izbą, według norm przepisanych.

Ponadto wniósł o przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów:

1) informacji o wyborze oferty najkorzystniejszej z dnia 3 lipca 2026 r. — na okoliczność pominięcia oferty Odwołującego w ocenie, wyboru droższej oferty LuKpol oraz braku podania punktacji i podstaw wyłączenia oferty Odwołującego;

2) informacji z otwarcia ofert z dnia 3 czerwca 2026 r. — na okoliczność, że oferta Odwołującego (8 368 418,96 zł brutto) była ofertą z najniższą ceną w postępowaniu;

3) ogłoszenia o zamówieniu nr 2026/BZP 00250279 — na okoliczność trybu postępowania, kryteriów oceny ofert (cena — 60%) oraz zasady oceny wyłącznie ofert niepodlegających odrzuceniu;

4) SWZ wraz ze wzorem umowy i Formularzem cenowym (Załącznik nr 1a) — na okoliczność sztywnego podziału wynagrodzenia na etapy (18% / 42% / 40%) oraz sposobu obliczenia ceny;

5) oferty Odwołującego wraz z formularzem ofertowym i Załącznikiem nr 1a — na okoliczność prawidłowości i niezmienności ceny oferty oraz rachunkowego charakteru rozbieżności.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że: „ W postępowaniu obowiązywał sztywny sposób podziału wynagrodzenia na etapy: Etap I — 18%, Etap II — 42%, Etap III — 40% wartości wynagrodzenia. Podział ten nie był elementem swobodnej kalkulacji Odwołującego, lecz matematycznym rozwinięciem jednej, prawidłowo wskazanej ceny ofertowej. Dodatkowo warto wskazać, ze w formularzu cenowym było 15 wierszy do wskazania kwot, natomiast do pomyłki doszło tylko w dwóch wierszach – wierszu trzecim i czwartym - ze wszystkich wymaganych 15. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, ponieważ wskazuje na poprawność większości wyliczeń Odwołującego i uzasadnia argumentacje o możliwość poprawienia przez Zamawiającego tylko tych dwóch wierszy Błąd polegał na podziela kwot w tych wierszach w proporcji po jednej trzecie, a nie jak w pozostałych w proporcji 18%, 42% i 40 % . Cena oferty została wskazana prawidłowo i pozostaje niezmienna — wynosi 6 803 592,65 zł netto oraz 8 368 418,96 zł brutto. Rozbieżność w Formularzu cenowym polega na różnicy 0,01 zł między sumą kwot brutto przypisanych do poszczególnych etapów (8 368 418,95 zł) a prawidłową ceną brutto oferty wskazaną w Formularzu ofertowym oraz w pozycji „RAZEM (zł brutto)” (8 368 418,96 zł). Ceny jednostkowe, cena netto oferty, cena brutto oferty, zakres świadczenia oraz stawka podatku VAT pozostają niezmienne. Rozbieżność ma charakter wyłącznie rachunkowy i wynika z technicznego zaokrąglenia wartości brutto przy rozbiciu wynagrodzenia na etapy — nie doszło zatem do wadliwego ustalenia ceny, lecz do wadliwie wykonanego działania arytmetycznego (zaokrąglenia) na prawidłowych danych. Rozbieżność stanowi oczywistą omyłkę rachunkową, a nie błąd w obliczeniu ceny. Za błąd w obliczeniu ceny z art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp należy uznać błąd wynikający z nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego, a nie z wadliwie wykonanych działań rachunkowych. Cena Odwołującego została ustalona prawidłowo, a wada dotyczy wyłącznie arytmetycznego rozdzielenia tej ceny na etapy. O błędzie w obliczeniu ceny można zaś mówić dopiero wtedy, gdy nieprawidłowości nie da się poprawić jako omyłki rachunkowej na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 2 Pzp — poprawialność wady wyklucza jej zakwalifikowanie jako błędu uzasadniającego odrzucenie. Omyłka ma charakter oczywisty i podlega jednoznacznej poprawie. Zarówno wymagany podział wynagrodzenia na etapy (18% / 42% / 40%), jak i stawka podatku VAT zostały narzucone w dokumentach zamówienia, wobec czego prawidłowy wynik odtwarza się prostą operacją: kwota brutto każdego etapu stanowi iloczyn prawidłowej kwoty netto tego etapu i stawki VAT. Istnieje tylko jeden możliwy, a zarazem logicznie uzasadniony wynik poprawienia; nie zachodzi wielość równorzędnych rozwiązań, która mogłaby podważać oczywistość. Poprawienie polega na dostosowaniu wartości brutto etapów, będących wielkością pochodną, do prawidłowych kwot netto i ceny brutto oferty, a nie odwrotnie. (…)”

Odwołujący wskazał, że posiada interes i może ponieść szkodę w wyniku uchybienia przez zamawiającego przepisów ustawy.

Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 2) lit. a) ustawy Pzp. Informację stanowiącą podstawę dla wniesienia odwołania odwołujący uzyskał w dniu 3 lipca 2026 r. ( opublikowanie informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty ). W związku z powyższym odwołanie wniesione w dniu 8 lipca 2026 r. należy uznać za wniesione w wymaganym zgodnie z ustawą Pzp terminie.

Wpis od odwołania w kwocie 10 000,00 złotych został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania Zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu.

Zamawiający pismem z dnia 20 lipca 2026 r. złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o oddalenie odwołania w całości.

Po przeprowadzeniu rozprawy, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń, a także stanowisk, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła, że w zakresie zarzutów podniesionych w odwołaniu nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania , odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

Ustalenia Izby

Izba ustaliła ponadto, że Odwołujący wykazał przesłanki skorzystania ze środków ochrony prawnej zgodnie z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego w ustawowym terminie po stronie Zamawiającego zgłosił wykonawca: K.Ł. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą LUKPOL K.Ł. Strony nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia ani opozycji przeciw przystąpieniu do postępowania odwoławczego, w związku z czym Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia do postępowania odwoławczego zgłoszonego przez wykonawcę K.Ł. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą LUKPOL K.Ł. po stronie Zamawiającego.

Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji przedmiotowego postępowania, załączone do odwołania.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje

Biorąc pod uwagę stanowiska Stron, uczestnika postępowania odwoławczego oraz zgromadzony materiał dowodowy, Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie i podlegało oddaleniu.

Na podstawie art. 223 ust 2 i ust. 3 ustawy Pzp Zamawiający poprawia w ofercie:

2) oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek,

3) inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty - niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona.

Stosownie do art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu.

W myśl art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treśc jest niezgodna z warunkami zamówienia.

Na podstawie art. 16 ustawy Pzp Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:

1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;

2) przejrzysty;

3) proporcjonalny.

W myśl art. 253 ustawy Pzp Niezwłocznie po wyborze najkorzystniejszej oferty zamawiający informuje równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty, o:

1) wyborze najkorzystniejszej oferty, podając nazwę albo imię i nazwisko, siedzibę albo miejsce zamieszkania, jeżeli jest miejscem wykonywania działalności wykonawcy, którego ofertę wybrano, oraz nazwy albo imiona i nazwiska, siedziby albo miejsca zamieszkania, jeżeli są miejscami wykonywania działalności wykonawców, którzy złożyli oferty, a także punktację przyznaną ofertom w każdym kryterium oceny ofert i łączną punktację,

2) wykonawcach, których oferty zostały odrzucone - podając uzasadnienie faktyczne i prawne.

Zgodnie z treścią art. 239 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.

Odwołujący w petitum odwołania sformułował zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp. Analiza dokumentacji postępowania, w szczególności informacji o odrzuceniu oferty Odwołującego wraz z jej uzasadnieniem faktycznym i prawnym, nie wykazała jednak, aby Zamawiający jako podstawę odrzucenia oferty wskazał art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp.

W konsekwencji Izba stwierdziła, że zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp nie znajduje oparcia w okolicznościach faktycznych sprawy. Skoro bowiem przepis ten nie stanowił podstawy prawnej czynności odrzucenia oferty Odwołującego ani nie został powołany w uzasadnieniu tej czynności, brak było podstaw do przypisania Zamawiającemu jego naruszenia.

Wobec powyższego zarzut w tym zakresie Izba uznała za bezzasadny.

Z dokumentacji postępowania wynikało, że Zamawiający przewidział realizację przedmiotu zamówienia w trzech etapach. Zgodnie z postanowieniami SWZ, Formularza cenowego stanowiącego załącznik nr 1a do SWZ oraz projektowanych postanowień umowy stanowiących załącznik nr 5 do SWZ:

a) Etap I, realizowany do dnia 15 grudnia 2026 r. od dnia przekazania terenu budowy, obejmować miał wykonanie robót dotyczących ul. Parzęczewskiej do wartości nieprzekraczającej 18% wynagrodzenia za roboty, b) Etap II, realizowany do dnia 30 listopada 2027 r., obejmować miał wykonanie kolejnych robót do wartości określonej przez Zamawiającego na poziomie 42% wynagrodzenia za roboty dotyczące ul. Parzęczewskiej, c) Etap III obejmować miał pozostały zakres robót, wykonywany do zakończenia realizacji przedmiotu umowy.

W Formularzu cenowym przygotowanym przez Zamawiającego wykonawcy zobowiązani byli wskazać sposób przyporządkowania poszczególnych robót do powyższych etapów, z zachowaniem określonych w dokumentach zamówienia ograniczeń wartościowych. Wymagania te nie odnosiły się zatem wyłącznie do harmonogramu płatności, lecz pozostawały bezpośrednio związane z zakresem rzeczowym i wartością robót przewidzianych do wykonania w poszczególnych etapach.

W szczególności w odniesieniu do Etapu I Zamawiający wymagał, aby łączna wartość robót przewidzianych do wykonania w tym etapie nie przekraczała 18% wynagrodzenia za całość robót objętych zamówieniem. Tym samym obowiązkiem wykonawcy było takie przyporządkowanie poszczególnych elementów robót wskazanych w Formularzu cenowym do kolejnych etapów, aby zachowane zostały określone przez Zamawiającego limity.

Zamawiający, jako gospodarz postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jest uprawniony do określenia w dokumentach zamówienia zakresu wymagań, w tym w szczególności wymagań odnoszących się do treści oferty. Zamawiający opracowuje wzory formularzy oraz precyzuje sposób ich prawidłowego wypełnienia, a także formułuje wymogi dotyczące sposobu wykazania spełniania parametrów określonych w Opisie Przedmiotu Zamówienia (OPZ). Wymagania zawarte w dokumentacji postępowania należy interpretować ściśle, zgodnie z ich literalnym brzmieniem. Zarówno zamawiający, jak i wykonawcy, są związani treścią SWZ przez cały czas trwania postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. W celu zastosowania przesłanki odrzucenia oferty, o której mowa w art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych, niezbędne jest jednoznaczne wykazanie, na czym konkretnie polega niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia. Oznacza to konieczność wskazania, które elementy oferty oraz w jaki sposób pozostają w sprzeczności z precyzyjnie sformułowanymi wymaganiami zamawiającego zawartymi w dokumentacji zamówienia.

Odrzuceniu może zatem podlegać wyłącznie taka oferta, której treść jest wprost niezgodna z treścią warunków zamówienia. Punkt wyjścia dla oceny zgodności oferty z wymaganiami zamawiającego stanowią postanowienia SWZ, w których zamawiający w sposób jasny, przejrzysty i zrozumiały wyraził swoje oczekiwania względem wykonawców. W konsekwencji, ocena zgodności oferty musi być dokonywana wyłącznie w oparciu o literalne brzmienie postanowień dokumentów zamówienia. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów niezgodności oferty w oparciu o niewyrażone wprost w warunkach zamówienia oczekiwania, domniemania lub subiektywną, rozszerzającą interpretację zapisów dokumentacji. Wykonawca, przygotowując ofertę, działa w zaufaniu do jednoznaczności i przejrzystości treści dokumentów zamówienia, a jego obowiązek dostosowania oferty dotyczy wyłącznie tych wymagań, które zostały przez zamawiającego sformułowane w sposób wyraźny i niebudzący wątpliwości. Podkreślenia wymaga, iż w celu skutecznego zastosowania podstawy odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych, zamawiający zobowiązany jest do przeprowadzenia szczegółowej analizy porównawczej treści złożonej oferty z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia.

Warunki zamówienia, w szczególności opis przedmiotu zamówienia, stanowią wyraz woli zamawiającego w zakresie oczekiwanego świadczenia, które ma być przedmiotem umowy o udzielenie zamówienia publicznego. Oferta wykonawcy, zgodnie z definicją zawartą w art. 66 § 1 Kodeksu cywilnego, stanowi oświadczenie woli zobowiązujące do wykonania świadczenia odpowiadającego warunkom zamówienia – w przypadku uznania oferty za najkorzystniejszą. Dopiero przeprowadzenie wskazanego porównania pomiędzy treścią oferty a wymaganiami SWZ pozwala na przesądzenie, czy oferta rzeczywiście odpowiada wymogom zamówienia. O niezgodności treści oferty z warunkami zamówienia można mówić jedynie wówczas, gdy jej merytoryczna zawartość – tj. deklarowane przez wykonawcę świadczenie – nie odpowiada jednoznacznie określonym wymaganiom ukształtowanym przez zamawiającego i zawartym w dokumentach zamówienia. W tym kontekście istotne jest, iż niezgodność ta musi mieć charakter oczywisty i niewątpliwy, a zatem zamawiający powinien posiadać pewność, iż oferta nie spełnia jego wymagań. Warunkiem koniecznym dla takiej kwalifikacji jest również to, by postanowienia Specyfikacji Warunków Zamówienia były sformułowane w sposób jasny, precyzyjny i niebudzący wątpliwości interpretacyjnych. Brak tych cech po stronie dokumentacji przetargowej wyłącza możliwość przypisania wykonawcy odpowiedzialności za rzekomą niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia. (wyrok z dnia 22 września 2020 roku, sygn. akt: KIO 1864/20; wyrok z dnia 20 stycznia 2020 roku, sygn. akt: KIO 69/20).

Izba nie podzieliła stanowiska Odwołującego, jakoby stwierdzona niezgodność mogła zostać usunięta poprzez proste matematyczne przeliczenie wartości wskazanych w Formularzu cenowym według procentów odpowiadających poszczególnym etapom. Formularz obejmował 15 elementów i rodzajów robót, których przyporządkowanie do określonych etapów realizacji należało do wykonawcy. Ewentualna ingerencja Zamawiającego nie sprowadzałaby się zatem wyłącznie do wykonania działania arytmetycznego. Wymagałaby rozstrzygnięcia, które roboty, w jakim zakresie oraz o jakiej wartości powinny zostać wykonane w poszczególnych etapach. Prowadziłoby to w istocie do ukształtowania przez Zamawiającego sposobu realizacji zamówienia za wykonawcę.

Odwołujący w Formularzu cenowym załączonym do oferty wskazał, że łączna wartość robót przewidzianych do wykonania w ramach Etapu I wynosi 1 322 948,81 zł netto, tj. 1 627 227,03 zł brutto. Jednocześnie wartość całego przedmiotu zamówienia została przez niego określona na kwotę 6 803 592,65 zł netto, tj. 8 368 418,96 zł brutto.

Osiemnaście procent wartości całego przedmiotu zamówienia odpowiadało natomiast kwocie 1 224 646,68 zł netto, tj. 1 506 315,41 zł brutto. Wartość robót przypisanych przez Odwołującego do Etapu I przekraczała zatem maksymalną wartość dopuszczoną przez Zamawiającego. W konsekwencji oferta nie spełniała jednoznacznie określonego w dokumentach zamówienia warunku dotyczącego wartości robót realizowanych w ramach Etapu I. Izba miała przy tym na uwadze, że z dokumentacji postępowania nie wynikało, aby Zamawiający określił z góry sztywny i niepodlegający zmianie procentowy podział całego zakresu robót pomiędzy poszczególne etapy. Zamawiający określił graniczne wartości dla poszczególnych etapów, pozostawiając wykonawcom swobodę co do sposobu przyporządkowania określonych robót do tych etapów, pod warunkiem zachowania wymagań wynikających z dokumentów zamówienia.

Okoliczność ta ma zasadnicze znaczenie dla oceny możliwości poprawienia oferty. Skoro bowiem sposób rozłożenia zakresu rzeczowego i jego wartości pomiędzy poszczególne etapy pozostawiono wykonawcy, to wartość przypadająca na Etap III miała charakter wynikowy i była uzależniona od przyjętego przez wykonawcę sposobu realizacji zamówienia w etapach wcześniejszych. Zamawiający nie dysponował zatem obiektywnymi danymi pozwalającymi na jednoznaczne odtworzenie treści, jaką oferta miałaby przybrać, gdyby została sporządzona prawidłowo.

Nie było w szczególności możliwe ustalenie, które spośród robót przypisanych przez Odwołującego do Etapu I powinny zostać przeniesione do późniejszego etapu, w jakim zakresie miałoby to nastąpić ani jaka wartość powinna zostać przypisana poszczególnym pozycjom. Dokonanie takiej korekty wymagałoby dokonania przez Zamawiającego wyboru jednego z możliwych sposobów realizacji przedmiotu zamówienia, a następnie odpowiedniego zmodyfikowania zakresu i wartości robót ujętych w poszczególnych etapach.

W ocenie Izby oznaczałoby to niedopuszczalną ingerencję w merytoryczną treść oferty.

Stwierdzona niezgodność odnosiła się bowiem nie tylko do wartości liczbowej wskazanej w Formularzu cenowym, ale do sposobu realizacji przedmiotu zamówienia oraz zasad jego rozliczenia. Tym samym dotyczyła elementów składających się na treść zobowiązania wykonawcy i pozostawała w bezpośrednim związku z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego w dokumentach zamówienia.

W tych okolicznościach nie było również podstaw do zakwalifikowania stwierdzonej nieprawidłowości jako omyłki podlegającej poprawieniu na podstawie art. 223 ust. 2 ustawy Pzp. Treść oferty nie zawierała danych pozwalających w sposób niewątpliwy i jednoznaczny ustalić, jaki podział robót pomiędzy poszczególne etapy Odwołujący rzeczywiście zamierzał zaoferować. Ustalenie prawidłowej treści oferty wymagałoby zatem nie tyle poprawienia dostrzegalnej omyłki, ile odtworzenia woli wykonawcy oraz dokonania wyboru pomiędzy różnymi możliwymi sposobami ukształtowania zakresu świadczenia.

Nie można przy tym uznać, że Zamawiający był uprawniony do samodzielnego określenia, które elementy robót należało przypisać do późniejszych etapów wyłącznie w celu doprowadzenia wartości Etapu I do poziomu nieprzekraczającego 18% wartości zamówienia. Takie działanie wykraczałoby poza granice dopuszczalnego poprawienia omyłki i prowadziłoby do zmiany treści oferty po upływie terminu składania ofert.

Dla zastosowania mechanizmu przewidzianego w art. 223 ust. 2 ustawy Pzp konieczne jest bowiem, aby prawidłowa treść oferty mogła zostać ustalona na podstawie jej treści oraz dokumentów zamówienia w sposób obiektywny i niewymagający kreowania przez Zamawiającego nowego oświadczenia woli wykonawcy. Warunek ten w rozpoznawanej sprawie nie został spełniony.

W konsekwencji Izba uznała za niezasadny zarzut naruszenia art. 223 ust. 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie poprawienia oferty Odwołującego. Stwierdzona wada nie miała charakteru omyłki możliwej do usunięcia w trybie tego przepisu, lecz stanowiła niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia, której usunięcie wymagałoby niedopuszczalnej ingerencji w zakres świadczenia zaoferowanego przez wykonawcę.

Zamawiający zasadnie zatem uznał, że oferta Odwołującego nie odpowiada wymaganiom dotyczącym etapowania realizacji przedmiotu zamówienia, w szczególności w zakresie maksymalnej wartości robót przewidzianych dla Etapu I. Niezgodność ta miała charakter merytoryczny i nieusuwalny w trybie przewidzianym dla poprawiania omyłek.

Wobec powyższego Zamawiający prawidłowo odrzucił ofertę Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, jako ofertę, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia.

Zgodnie z art. 226 ustawy Pzp oferta, wobec której zachodzi jedna z ustawowych przesłanek odrzucenia, podlega wyeliminowaniu z dalszego toku postępowania. Ustalenie istnienia przesłanek odrzucenia następuje na etapie badania ofert, poprzedzającym ich ocenę według kryteriów oceny ofert. Oferta odrzucona nie podlega zatem dalszej ocenie i nie jest uwzględniana w rankingu ofert.

Mając powyższe na uwadze, Izba uznała, że Zamawiający prawidłowo nie dokonał oceny oferty Odwołującego według kryteriów oceny ofert, skoro uprzednio stwierdził wystąpienie przesłanki skutkującej jej odrzuceniem. W konsekwencji w informacji o wyborze oferty najkorzystniejszej Zamawiający nie był zobowiązany do wskazywania liczby punktów, jaką oferta Odwołującego uzyskałaby w poszczególnych kryteriach oceny ofert. Oferta ta, jako odrzucona, nie uczestniczyła bowiem w czynności oceny ofert ani w ustalaniu ich rankingu.

Nie zasługiwało również na uwzględnienie twierdzenie Odwołującego, podniesione w ramach zarzutu nr 6, zgodnie z którym Zamawiający w informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty nie przedstawił uzasadnienia faktycznego i prawnego odrzucenia jego oferty.

Twierdzenie to nie znajduje potwierdzenia w dokumentacji postępowania. Z treści informacji przekazanej wykonawcom wynika bowiem, że Zamawiający wskazał zarówno podstawę prawną odrzucenia oferty Odwołującego, tj. art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, jak również przedstawił uzasadnienie faktyczne podjętej czynności, opisując okoliczności, które w jego ocenie przesądzały o niezgodności treści oferty z warunkami zamówienia.

Wobec powyższego Izba nie stwierdziła uchybienia po stronie Zamawiającego ani w zakresie braku przyznania punktacji ofercie Odwołującego, ani w zakresie obowiązku przedstawienia uzasadnienia faktycznego i prawnego jej odrzucenia

Reasumując powyższe, Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie, a w działaniach Zamawiającego nie dopatrzyła się naruszenia zasad wynikających z ustawy Pzp.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 8 ust. 2 w zw. z § 5 pkt 1) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.