Postanowienie KIO 879/25 z 19 marca 2025 r.

Uzasadnienie

Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 im. prof. S.S. Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach (dalej: „Zamawiający”), prowadzi z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm. dalej: „ustawa Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Rozbudowa i doposażenie SPSK nr 1 im. prof. S. Szyszko ŚUM w Katowicach celem udoskonalenia interdyscyplinarności, polepszenia dostępności i innowacji procesu leczenia pacjentów onkologicznych w systemie „Zaprojektuj i wybuduj” realizowana w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności – komponentu D „Efektywność, dostępność i jakość systemu ochrony zdrowia”, inwestycji D1.1.1 Rozwój i modernizacja infrastruktury centrów opieki wysokospecjalistycznej i innych podmiotów leczniczych” (znak postępowania: ZP/9/PN/2025). Wartość szacunkowa zamówienia jest powyżej progów unijnych. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 27 lutego 2025 r. pod numerem 131988-2025 .

W dniu 10 marca 2025 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, w przedmiotowym postępowaniu złożył wykonawca H.C. prowadzący działalność gospodarczą jako MZMEDICAL H.C. (dalej: „Odwołujący”).

Odwołanie złożono wobec czynności Zamawiającego polegającej na ustaleniu treści SWZ, dotyczącej Postępowania w zakresie projektowanych postanowień umowy ujętych we Wzorze Umowy w sposób naruszający przepisy ustawy Pzp oraz Kodeksu cywilnego oraz opisanie przedmiotu zamówienia w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie

1. art. 436 pkt 1 ustawy Pzp w zw. z art. 16 ustawy Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 i ust. 4 w zw. z art. 16 ustawy Pzp poprzez ustalenie terminu zakończenia realizacji inwestycji za pomocą daty kalendarzowej oraz ustalenie tego terminu na nierealnym poziomie, tj. z pominięciem rzeczywistych terminów uzyskiwania wymaganych uzgodnień, pozwoleń i decyzji administracyjnych oraz wykonania robót budowlanych składających się na przedmiot zamówienia;

2. art. 431 ustawy Pzp i art. 647 k.c. w zw. z art. 354 § 2 k.c. i art. 353 1 k.c. w zw. z art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp oraz art. 8 ust. 1 ustawy Pzp poprzez ukształtowanie postanowień przyszłej umowy na roboty budowlane i projekt budowlany w sposób naruszający zasadę swobody umów, zasady współżycia społecznego oraz równowagi kontraktowej stron wskutek ustalenia bezusterkowych odbiorów robót częściowych i całego przedmiotu umowy, co spowoduje wstrzymanie zapłaty wynagrodzenia oraz rozpoczęcia biegu rękojmi i gwarancji w sytuacji wystąpienia wad nieistotnych, które nie wyłączają ani nie utrudniają Zamawiającemu korzystania z inwestycji (§ 13 ust. 7, § 14 ust. 1 i ust. 8 oraz § 16 wzoru umowy na roboty budowlane i projekt budowlany) oraz zastrzeżenie możliwości nakazania ponownego wykonania przedmiotu umowy pomimo, że przedmiotem zamówienia jest rzecz oznaczona co do tożsamości;

3. art. 433 ust. 1 pkt 3) ustawy Pzp, art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 16 ustawy Pzp w zw. z art. 5 KC, art. 58 KC, art. 353 1 KC w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wprowadzenie do Umowy RB niejednoznacznych, niezrozumiałych i niedokładnych postanowień, z których jednocześnie wynika, że zamawiający nie wskazał minimalnej wartości lub wielkości świadczenia stron w przypadku, gdy zostanie ograniczony zakres zamówienia, w sytuacji, w której dyspozycja art. 433 ustawy Pzp wprost wskazuje, że taka klauzula jest klauzulą abuzywną, co w konsekwencji oznacza, że przedmiot zamówienia nie został opisany w sposób jednoznaczny, wyczerpujący i dokładny, a działanie Zamawiającego stanowi wyraz nadużycia prawa do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców i podwykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców;

4. art. 439 ust. 1 i ust. 2 ustawy Pzp, w zw. z art. 16 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 i art. 353 1 KC poprzez wprowadzenie do umowy na roboty budowlane oraz projekty i do umowy na dostawę sprzętu medycznego postanowień dotyczących zmian wysokości wynagrodzenia umownego należnego wykonawcy w sytuacji zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia, w sposób wypaczający ideę waloryzacji i sprzeczny z celem określonym w art. 439 ustawy Pzp, determinując jej nieefektywność i nierealność, i tym samym utrudniając lub wręcz uniemożliwiając dokonanie waloryzacji wynagrodzenia, a jednocześnie stanowiąc obejście przepisów ustawy o obowiązku waloryzacji wynagrodzenia w przypadku zmiany cen materiałów i kosztów związanych z realizacją zamówienia, co godzi w istotę i naturę umowy o roboty budowlane, stanowiąc jednocześnie wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców;

5. art. 99 ust. 4 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i pkt 3 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób nieproporcjonalny i istotnie utrudniający uczciwą konkurencję, tj. poprzez taki dobór parametrów, który umożliwia złożenie oferty w zakresie port folio urządzeń oferowanych jedynie przez 1 Wykonawcę.

Odwołujący wniósł o:

1. uwzględnienie odwołania w całości;

2. nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia zmian w treści SWZ (oraz odpowiednio we właściwych postanowieniach Ogłoszenia) w sposób określony w treści zarzutów odwołania z uwzględnieniem uzasadnienia;

3. zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego według norm przepisanych.

Informację stanowiącą podstawę dla wniesienia odwołania Odwołujący uzyskał w dniu 27 lutego 2025 r. (publikacja ogłoszenia o zamówienia oraz dokumentacji postępowania), w związku z tym termin na wniesienie odwołania upływał w dniu 10 marca 2025 r.

Do odwołania dołączono „Potwierdzenie uiszczenia wpisu od odwołania” („potwierdzenie_uiszczenia_wpisu_od_odwołania.pdf”), z którego wynikało, że w dniu 10 marca 2025 r. Odwołujący zlecił przelew kwoty 20 000,00 zł na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Niemniej jednak dokument ten nie został wystawiony nie został wystawiony przez bank, stąd nie stanowił on potwierdzenia realizacji płatności.

W związku z tym, pismem z dnia 14 marca 2025 r. Odwołujący został wezwany przez Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do usunięcia braku formalnego odwołania w postaci dowodu uiszczenia wpisu w terminie przewidzianym na wniesienie odwołania – w przypadku przelewu bankowego – potwierdzenia przelewu wystawionego przez bank.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie złożonej w zakreślonym terminie (w dniu 14 marca 2025 r.), Odwołujący przekazał wystawione przez bank Odwołującego potwierdzenie transakcji – zlecenia przelewu kwoty 20 000,00 zł na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych tytułem wpisu od odwołania z datą 10 marca 2025 r. oraz datą księgowania 11 marca 2025 r. godz. 01:03:32.

Izba nadto ustaliła, na podstawie informacji przekazanej przez Wydział Finansowo – Księgowy Biura Dyrektora Generalnego, że data obciążenia konta Odwołującego to 11 marca 2025 r. Mając powyższe okoliczności faktyczne na względzie, należy zważyć, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 517 ust. 1 ustawy Pzp odwołanie podlega rozpoznaniu, jeżeli nie zawiera braków formalnych oraz uiszczono wpis w wymaganej wysokości. Wpis uiszcza się najpóźniej do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania.

Przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. poz. 2437) określają w § 4 ust. 3, iż wpis uznaje się na uiszczony, jeżeli na rzecz Urzędu, tytułem wpisu, nastąpi wpłata lub zostanie obciążony rachunek bankowy wpłacającego.

Stosownie zaś do art. 519 ust. 1 ustawy Pzp, w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie, o którym mowa w art. 517 ust. 2 oraz po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w art. 518 ust. 1, Prezes Izby zwraca odwołanie w formie postanowienia. Zgodnie z art. 519 ust. 4 ustawy Pzp kompetencje Prezesa Izby przysługują składowi orzekającemu.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy bezspornie Odwołujący zlecił przelew kwoty 20 000,00 zł na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych w ostatnim dniu na wniesienie odwołania, tj. w dniu 10 marca 2025 r., a wpłata nastąpiła w dniu 11 marca 2025 r. Oznacza to, że w tym przypadku, aby uznać, że wpis został uiszczony w terminie przewidzianym na wniesienie odwołania wymaganym było potwierdzenie przez Odwołującego, że jego rachunek bankowy został obciążony jeszcze w dniu 10 marca 2025 r.

Niemniej jednak z przedstawionych przez Odwołującego dowodów nie wynika, ażeby w dniu 10 marca 2025 r. obciążony został rachunek Odwołującego. Samo zlecenie przelewu w dniu 10 marca 2025 r., nie jest równoznaczne z tym, że pieniądze „zejdą” z rachunku jeszcze w tym samym dniu. Nie można zatem wywodzić z powyższego, że rachunek Odwołującego został obciążony w dniu 10 marca 2025 r.

Mając na względzie powyższe, w tym również ww. ustalenia poczynione przez Wydział Finansowo – Księgowy Biura Dyrektora Generalnego , skład orzekający Izby uznał, iż Odwołujący nie przedstawił na wezwanie dowodu uiszczenia wpisu w terminie, co prowadziło do zwrotu odwołania na podstawie art. 519 ust. 1 ustawy Pzp. Odwołanie zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

Na podstawie § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania, poz. 2437), Izba orzekła o dokonaniu zwrotu na rzecz Odwołującego z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty 20 000 zł 00 gr (dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy).