Postanowienie KIO 4207/25 z 20 października 2025 r.

Uzasadnienie

W dniu 2 października 2025 r. wykonawca wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: Vanderlande Logistics GmbH z siedzibą w Norymberdze (Niemcy) oraz Vanderlande Logistics, Unipessoal Lda. z siedzibą w Lizbonie (Portugalia) („ Odwołujący ”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonym przez Centralny Port Komunikacyjny sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie („ Zamawiający ”) na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., „ Pzp ” ) w trybie dialogu konkurencyjnego pn. „ Zaprojektowanie, dostawa, montaż i uruchomienie Systemu Obsługi Bagażu (BHS – Baggage Handling System) dla Lotniska CPK ”, numer referencyjny: FZA.2510.97.2023/SO/113).

Przedmiotowe odwołanie dotyczyło zaniechania odrzucenia oferty złożonej w Postępowaniu przez BEUMER Group Poland Sp. z o.o. z siedzibą w Gliwicach (dalej jako „ Beumer ”), także z tego względu, że jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 5) Pzp w zw. z art. 16 pkt 1) Pzp poprzez „ zaniechanie odrzucenia oferty Beumer także z tego powodu, że jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia, podczas gdy Beumer przedłożył ofertę warunkową, wprowadzającą zastrzeżenia nieprzewidziane i niezaakceptowane przez Zamawiającego, a ponadto szereg rozwiązań zaproponowanych przez Beumer w złożonej ofercie jest niezgodnych z warunkami zamówienia ustalonymi w Postępowaniu, co zostało zauważone przez Zamawiającego, który jednak błędnie nie potraktował Dokumentów Beumer jako części oferty Beumer złożonej w Postępowaniu ”.

Odwołujący wniósł o merytoryczne rozpatrzenie przez Krajową Izbę Odwoławczą odwołania i jego uwzględnienie w całości oraz nakazanie Zamawiającemu odrzucenia oferty Beumer także z tego względu, że jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia, zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów doradztwa prawnego, według norm przepisanych i zgodnie z fakturą przedstawioną przez Odwołującego na rozprawie.

Odwołujący wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania, gdyż odwołujący jest co prawda wykonawcą, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza w Postępowaniu, zaś oferta Beumer została odrzucona, to tym niemniej, Zamawiający zidentyfikował wyłącznie jedną podstawę odrzucenia oferty Beumer, tj. stwierdził, że zawiera ona rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia. Zdaniem Odwołującego w podjętej decyzji Zamawiający zaniechał wskazania, że treść oferty Beumer jest także niezgodna z warunkami zamówienia.

Odwołujący w piśmie procesowym z dnia 8 października 2025 r. oświadczył, że cofa w całości zarzuty podniesione w odwołaniu. Następnie w dniu 9 października 2025 r. Zamawiający złożył wniosek o „niezwłoczne umorzenie postępowania odwoławczego” na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Art. 520 ust. 2 Pzp stanowi, że cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

W niniejszej sprawie Odwołujący w piśmie z dnia 8 października 2025 r. jednoznacznie oświadczył, że cofa odwołanie wniesione w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Cofnięcie odwołania nastąpiło przed wyznaczonym terminem posiedzenia z udziałem stron.

Jak podkreśla się w doktrynie, odwołujący jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Weryfikacji podlega wyłącznie formalna skuteczność złożenia oświadczenia o jego cofnięciu. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do zastosowania tego przepisu. Odwołujący skutecznie wycofał odwołanie, co rodzi konieczność umorzenia postępowania odwoławczego. Tym samym Izba na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp w zw. z art. 520 Pzp postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 557 Pzp w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.

W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze zostało umorzone w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego. W konsekwencji zastosowanie znalazł § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Mając na względzie powyższe, Izba nakazała zwrócić na rzecz Odwołującego 90 % kwoty wpisu uiszczonego od odwołania. Odwołujący uiścił wpis w wysokości 15 000 zł, a zatem do zwrotu pozostaje kwota 13 500 zł.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.