Postanowienie KIO 1925/26 z 12 maja 2026 r.

Uzasadnienie

Zamawiający, Powiat Brzeski prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, w trybie podstawowym w oparciu o art. 275 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, na pozimowe remonty nawierzchni dróg powiatowych, wewnętrzny identyfikator ZAM.272.1.4.2026. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 6 marca 2026 r., pod nr: 2026/S 00143849. Wartość szacunkowa zamówienia nie przekracza progów unijnych.

W dniu 27 kwietnia 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy A.M. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe „DOMAX” A.M. w Boronowie (dalej jako: „Odwołujący” lub „DOMAX”) od czynności i zaniechań Zamawiającego w postępowaniu polegających odrzuceniu oferty Odwołującego, jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm., dalej jako „PZP”) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 PZP; art. 110 ust. 2 i 3 PZP; art. 128 ust. 1 i 4 PZP; art. 239 ust. 1 PZP; art. 16 pkt 1 i 2 PZP oraz art. 17 ust. 2 PZP poprzez bezpodstawne odrzucenie oferty Odwołującego, jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania, ze względu na brak udowodnienia przez DOMAX podjęcia środków naprawczych w ramach procedury samooczyszczenia (ang. „self cleaning”), podczas gdy:

• DOMAX w załączonym do oferty oświadczeniu, o których mowa w art. 125 PZP poinformował Zamawiającego o przypadku zatajenia przez niego informacji w innym postępowaniu oraz związaną z tym sankcją wykluczenia na okres 2 lat z przyszłych postępowań, od zaistnienia zdarzenia będącego podstawą wykluczenia, a ponadto złożył przy ofercie pismo wyjaśniające z dnia 26 marca 2026 r., w którym zostały zawarte obszerne informacje, związane z: naprawieniem szkody lub zobowiązaniem się do jej naprawienia; wyjaśnieniem faktów oraz okoliczności związanych z sankcjonowanym zachowaniem oraz podjęciem przez DOMAX działań zaradczych w celu unikania wystąpienia takich zachowań w przyszłości;

• sankcjonowane zachowanie polegało na jednokrotnym zatajeniu przez DOMAX w innym postępowaniu – przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania z wcześniejszej umowy, który jak orzekła Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku nie został udowodniony i sam w sobie nie mógł stanowić o wykluczeniu DOMAX z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP;

• zatajenie tej informacji przez DOMAX nie było zamierzone i wynikało jedynie z błędnej interpretacji przepisów ustawy oraz mało czytelnego wzoru oświadczenia o niepodleganiu wykluczeniu, opracowanego przez Zamawiającego, w którym nie wymagano wprost podania tego rodzaju informacji o przypadkach niewykonania lub nienależytego wykonywania istotnych zobowiązań, wynikających z wcześniejszych umów, jak ma to miejsce np. w formularzu jednolitego europejskiego dokumentu zamówienia;

• środki zaradcze, jakie zostały wdrożone przez DOMAX, polegające na zwiększeniu fachowości personelu zatrudnionego przez DOMAX, w tym zapewnienie pracownikom merytorycznym, przygotowującym oferty przetargowe: dostępu do fachowej literatury, dostępu do systemu informacji prawnej, dostępu do szkoleń oraz warsztatów przez uznanych specjalistów w zakresie prawa zamówień publicznych oraz stałego, bieżącego doradztwa prawnego w zamówieniach publicznych, o które ubiega się DOMAX oraz wzmocnienia nadzoru nad pracownikami merytorycznymi, są adekwatne oraz wystarczające do wykazania rzetelności DOMAX, biorąc pod uwagę: wagę i szczególne okoliczności czynu, skutkującego sankcją wykluczenia DOMAX na okres 2 lat z przyszłych postępowań od zaistnienia zdarzenia będącego podstawą wykluczenia;

• szkoda wyrządzona przez DOMAX ma charakter jedynie proceduralny, co oznacza, że naprawienie szkody mogło w tym przypadku polegać na przyznaniu się przez DOMAX do nieprawidłowości oraz wyjaśnieniu okoliczności odosobnionego przypadku zatajenia informacji oraz współpracy z Zamawiającym, a także wdrożeniem niektórych mechanizmów compliance, co DOMAX uczynił w sposób realny;

• Zamawiający w ogóle nie dokonując oceny dowodów na potwierdzenie podjęcia przez DOMAX środków zaradczych uznał w sposób całkowicie arbitralny, z rażącym naruszeniem prawa, jakoby czynności podjęte przez DOMAX miały być niewystarczające do wykazania jego rzetelności. Zamawiający ani w ogłoszeniu o zamówieniu, ani także w dokumentach zamówienia nie żądał przedstawienia przez wykonawcę dowodów podjęcia środków naprawczych wraz z ofertą oraz nie wezwał DOMAX do ich złożenia na podstawie art. 128 ust. 1 PZP i nie wezwał DOMAX do złożenia wyjaśnień w zakresie procedury samooczyszczenia na podstawie art. 128 ust. 4 PZP. Natomiast tak profesjonalny Zamawiający, jakim jest Powiat Brzeski, podejmując decyzje o odrzuceniu najkorzystniejszej oferty winien był wiedzieć, że dowody podjęcia środków naprawczych, należą do tzw. „innych dokumentów składanych w postępowaniu” oraz że procedura samooczyszczenia stanowi element weryfikacji podmiotowej wykonawcy i podlega regułom dotyczącym składania, uzupełniania i wyjaśniania dokumentów i oświadczeń, o których mowa w art. 128 ust. 1 i 4 PZP.

Mając powyższe na uwadze, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności odrzucenia oferty DOMAX, powtórzenie czynności badania i oceny ofert, z uwzględnieniem oferty DOMAX oraz wezwanie DOMAX do złożenia dowodów podjęcia środków naprawczych w ramach procedury samooczyszczenia.

Do postępowania odwoławczego żaden wykonawca nie zgłosił przystąpienia.

Pismem wniesionym do Prezesa Izby dnia 30 kwietnia 2026 r., Odwołujący oświadczył, że cofa w całości odwołanie i wnosi o zwrot 90% wpisu od odwołania.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, że odwołanie nie zawierało braków formalnych.

Odwołujący przed terminem rozprawy, oświadczył, że cofa odwołanie. Wobec powyższego, w świetle art. 568 pkt 1 w zw. z art. 520 PZP, konieczne stało się umorzenie niniejszego postępowania odwoławczego.

Zgodnie bowiem z art. 520 PZP, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy, zaś cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby. Tym samym, cofnięte odwołanie nie może być przedmiotem rozpatrzenia przez Izbę, zatem postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego wydano na podstawie art. 574 PZP oraz § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. poz. 2437 ze zm.), z których wynika, że jeżeli postępowanie zostało umorzone na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego – odwołującemu zwraca się 90% wpisu.